zaterdag 2 december 2017

Retourtje Limburg - Brouwerij Gulpen

Afgelopen zondag ben ik richting Zuid-Limburg gereden voor een biercursus bij de brouwerij Gulpen. Drie dagen cursus, met vele proefbiertjes, zo'n 35, rondleiding door de brouwerij en gezelligheid van de medecursisten. Pure hobby, ik heb er geen enkel doel mee. Maar ik wilde natuurlijk wel op de fiets.
Via Naviki een route gepland. Ik had bedacht zaterdag naar Petra te gaan en dan zondag door te fietsen richting Gulpen. De weersverwachtingen waren niet denderend, maar dat zou mij niet tegenhouden. Ik had al zo weinig kunnen fietsen de afgelopen tijd wegens veelvuldig reizen voor het werk. Iets na 8 uur reed ik weg. Binnendoor langs mooie wegen richting Wijk bij Duurstede en door richting Tiel. Daar wachtte mij een vervelende mededeling, de pont voer niet.

Wijk bij Duurstede op zondagmorgen
Ik was er van overtuigd dat deze pont zou varen, maar had mij weer eens niet goed voorbereid. Niet voor het eerst. Beteuterd stond ik bij de kade. Omrijden maar via de brug bij Beneden-Leeuwen.

Brug bij Beneden-Leeuwen
Probeer dan eerst maar eens het Amsterdam-Rijnkanaal over te komen. Na wat heen en weer kruisen door Tiel uiteindelijk de weg richting de brug gevonden. Dit kost zoveel tijd. Een aantal kilometers verderop heb ik track weer op kunnen pakken. De volgende pont over, die gelukkig wel voer en verder door Oss. Over een lange fietsstraat werd ik door het centrum geleid. Nadat ik Veghel gepasseerd had kwam ik in Erp. Daar woont Joop. Van Joop had ik daags ervoor een prachtige velomobiel linosnede ontvangen. Ik zou hem de verzendkosten retourneren. Dat heb ik dus letterlijk gedaan door even bij hem langs te gaan. Heel leuk. Na een aantal stroopwafels te hebben weggewerkt kon ik weer verder op pad. He, wat rijdt mijn fiets raar. Lekke achterband. Dat was lang geleden. Hoe komt dat toch dat ik vaak een lekke band blijk te hebben nadat ik even gestopt ben. De band bleek trouwens niet heel vers meer en ik durfde hem niet te hard op te pompen. Na de band geplakt te hebben kon ik verder op pad. Langs een kanaal via Helmond en Weert, waar mijn schoonouders wonen, maar die ben ik voorbij gefietst. Na Weert begon, vond ik, het mooiste stuk van de route.


Over landwegen door België en bij Maaseik Nederland weer in. En toen begon de ellende. De route gaf aan dat ik langs het Julianakanaal moest fietsen. Ideaal want vlak, maar het is maar een smal fietspad. Na er een kilometer op gereden te hebben besloot ik om te draaien. Het fietspad werd steeds smaller en het was al zo smal. Uiteindelijk de route aangepast met behulp van de Garmin, maar het bleef behelpen. Een paar keer weer die dijk van het Juliana kanaal proberen te beklimmen, maar het werd helemaal niets. Inmiddels was het donker en dat helpt ook niet echt. Na eindeloos gemartel kwam ik aan in Elsloo, via Meerssen en Valkenburg kwam ik uiteindelijk toch, na 201 kilometer, aan in Gulpen. 







Tijdens mijn verblijf geen kilometer gereden, maar donderdag stond de terugreis gepland. Om kwart over 7 vertrokken. Ik dacht lekker naar beneden te kunnen rollen, maar Naviki had andere plannen. De hoofdweg moest vooral niet gevolgd worden. Nadat ik twee keer van de weg was afgeleid, besloot ik die maar even te negeren. Ook weer via Meerssen en ook daar ging het weer fout. Mijn terugreis had natuurlijk weer een veer in gedachten die niet voer. Grumpff. Ik had deze route bekeken en dacht dat dit een brug was, helaas. En weer kwam het Julianakanaal in zicht, en nu maar eens een paar kilometer er langs.. Goed opletten, want het fietspad is precies een Strada breed.

De heuvels uit bij Meerssen


Julianakanaal


Opnieuw door Elsloo, en daar kon ik de brug nemen naar Maasmechelen. Ik hoorde wat vallen, wat is dat nu, een moer?


Elsloo
Geen idee, de fiets fietste door. Na wat gehannes aan de overkant kwam ik langs een kanaal. Een Belgisch Jaagpad, wat een genot. De kilometers zoefden weer onder mijn wielen door. Tijdens een korte pauze kwam een man met zijn hond langs. Hij vertelde ook fietser te zijn. Hij fietste 18000 - 25000 kilometer per jaar. Ik heb het sterke vermoeden dat hij zich een nulletje vergistte. Wat zit mijn vizier eigenlijk los.. Daar was dus die moer uitgedonderd. Ik hoorde al zo'n gerammel in de fiets, maar met muziek op is dat toch niet helemaal duidelijk.

Het mooiste nummer onderweg : Iggy Pop met The Passenger

Met een tiewrap de boel provisorisch vastgezet. He, wat zie ik nu, een bord omleiding ... daar gaan we weer en even verderop ... daar gaan we weer. Maar ik reed toch lekker door. Bij Achelse Kluis de grens over en verder via Eindhoven. Ik had trek, en hoopte al enige tijd op een snackbar, maar ik kwam niets voorbij. Weer een opbreking en omrijden, ik was moe.. Uiteindelijk zag ik het bekende teken van een Amerikaans restaurant en besloot daar dan maar even te stoppen. Een goed glas cola voor de suikers. Den Bosch kwam snel in zicht. Ik belde nog even een oud collega op, maar die bleek niet thuis, jammer, ik had hem graag even kort gedag gezegd. Door dus richting Utrecht waar ik rond een uur of 6 aankwam..




vrijdag 17 november 2017

Fietsbruggen

Ik vind fietsbruggen leuk, hieronder nog wat foto's:

Brug bij Utrecht CS, niet toegankelijk voor velomobielen.


Daphne Schippersbrug Utrecht, met afdaling over het dak van een school.









zondag 5 november 2017

Met de Goudse Liggers op stap - auntiehelen

Auntiehelen is een Nederlands werkwoord dat betekent dat je veel, lekkere stukken taart eet. Dat heb ik vandaag gedaan. Op deze mooie zondag heb ik met de Goudse Liggers een ronde gereden door het Groene Hart. Het was mijn eerste keer met deze club en ik moet zeggen, het smaakt naar meer.

's Morgens, iets voor 10 uur, vertrok ik vanuit Utrecht. Een prachtige tocht bracht mij in ruim anderhalf uur op de Markt in Gouda.


Omdat er pas om 12 uur verzameld zou worden, besloot ik even lekker een cappuccino te bestellen, en nog eentje. Er waren nog 6 stukjes chocoladetaart beschikbaar, mmm, bij mijn vertrek nog 5.


Ik had Erwin een appje gestuurd en verwachtte hem, of een van de andere liggers, wel voorbij te zien komen. De telefoon had ik even aan de oplader gelegd, en was benieuwd na het taartje hoe laat het was. Kwart over twaalf ??? Waar was iedereen??? Ik ging de telefoon ophalen, Erwin belde net. Ben jij nog steeds in dat café? Ja, dat was ik, 'wij zijn al vertrokken, maar ik kom je halen'. Vijf minuten later stond Erwin op de stoep en kon ik ook vertrekken. Gezwind gingen wij door Gouda, en na ongeveer een half uur pittig doorfietsen kwamen we bij de rest van de groep. Een mooie opkomst, ik telde 14 deelnemers. We reden richting de Rottemeren, daar ging het even mis. De groep brak in tweeën en we zagen velomobielen over een dijk in de verte rijden. Dat ging niet goed, maar uiteindelijk kwam alles weer bij elkaar.



Via Berkel en daar even heerlijk in een restaurant om even met z'n allen een appeltaart te nuttigen.




Na de stop verder richting Zoetermeer. Het weer werd wat onbestendiger, maar het bleef droog, de buien vielen rond ons.


 Over die prachtige fietsbrug.

 



Iets verder kreeg ik een probleem, mijn ketting voelde raar. Snel bleek dat de tiewrap, die de kettingbuis vasthoudt, gebroken was en dat was snel te repareren. Uiteindelijk besloten Erwin en ik af te haken bij Stompwijk en van daaruit terug te rijden naar Hoofddorp en Zaandam. Een heerlijke tocht van 140 kilometer.



woensdag 1 november 2017

Een gemodificeerde demper

Twee weken geleden heb ik een demper van Peter de Rond gemonteerd. De reden voor de zoektocht naar een nieuwe demper was dat ik mij langzamerhand steeds minder veilig begon te voelen in 'De Bak'. Ik vond dat de fiets stuiterde, soms resoneerde, de bochten reden minder strak. Ik had zelfs een keer dat ik de controle over het achterwiel kwijtraakte doordat de achterkant heen en weer te stuiteren op een slecht stuk weg. Kortom er moest iets gebeuren.
Mogelijk een goed alternatief, maar ook wat prijzig is de Risse demper. Maar als het goed is ongetwijfeld de investering waard. Wim Schermer heeft aangeboden er mee te testen en, als het uitkomt, ga ik daar graag van gebruikmaken. Wat mij tegenstaat is echter dat deze demper elke 10.000 kilometer gereviseerd moet worden, tenminste dat heb ik begrepen.
Vriend Erwin, Tante Lies, attendeerde mij op de gemodificeerde demper van Peter de Rond. Aangezien de kosten beperkt zijn een interessante optie, dus besteld. Op het Herfsttreffen heb ik er nog met Allert over gesproken, hij zag er weinig voordelen aan.
Maar nu mijn ervaringen. Belangrijkste resultaat: Ik voel mij weer veilig in de fiets. De algemene stabiliteit en de bochtenstabiliteit is sterk verbeterd. De fiets rijdt veel strakker. Heeft dit te maken heeft met de aanpassingen van Peter de Rond, of met een betere demping van de nieuwe demper? Ik durf het niet te zeggen, maar ik ben er blij mee.